Saturday, October 27, 2007

sa ikapito nga adlaw

hinumdumi,
dili ko mutingug
itak-um naku kini akong mga ngabil
ug dili musampit sa imong ngalan,
antoson ko ang kamingaw
antoson ko ang kasubo.

imong gilubag kining dughan ko
niawas na ang kinalasang tulo sa akong pasensya
ug ang akong pangamuyo: nahubsan.

mga liso sa pagbati akung ginsabwag
apan imo ra kining gilusak
daw mga kuyamad nga imong gi-irok sa akong alimpulo

tungod niana,
ako nagminghoy ug nagkumkum
sa akong mga kamot sa kalagot

apan wala nakuy kusog aron
sa pagpahungaw sa akong kasapot
nagpabiling luspad ug walay kinabuhi ning kahimtang ko.

sa ikapito pa nga adlaw
pa tika damhon
pito pa kaadlaw sa pagkakaron
magsige na ang panagbangig
gusto tikang rakrakan sa akong mga aligotgot
aron masinati nimo akong kahiubos
aron masayud ka sa akong mga dangoyngoy
ug aron masakitan ka sakong kasakit

sa ikapito nga adlaw
iingon ko,
sa ika pito pa nga adlaw
tika damhon

No comments:

Follow this blog with bloglovin

Follow my_hotmug

Bjork! Bjork! Bjork!

2

As Time Goes By

Trekkers